У суботу (27 сакавіка) радэйцы пабывалі ў "асаблівым свеце" з людзьмі на калясках. Маючы зносіны з імі, пачынаеш разумець іх свет - пераадоленні, сілы, зацятасць, разважлівасць, мудрасць, актыўнасці, мір ініцыятыў....

Госці з Гродна прыехалі, на чале з Ганнай Яшынай - яна заснавальнік праекта аб падарожжах "Пайшлі-Паехалі", які выйграла ў конкурсе сацыяльных ініцыятыў Social Weekend. Вялікая мэта гэтага праекта "Пайшлі-Паехалі" - гэта стварэнне пляцовак, дзе людзі маглі б знаходзіць адзін аднаго для таго, каб разам праводзіць вольны час, экскурсіі, паездкі, актыўна размаўляць (сацыялізавацца), падарожнічаць, г.зн. турызм без абмежаванняў, як з людзьмі з інваліднасцю, так і без. Зараз у хлопчыкаў і дзяўчынак з шасці чалавек ёсць мэта - у абласных гарадах нашай Беларусі пратэставаць безбар'ернае асяроддзе разам з мясцовымі жыхарамі для стварэння турыстычных маршрутаў. Першы горад іх вандроўкі стаў Брэст. У іх была насычаная праграма, пачалі з нашай галоўнай славутасці Брэсцкая крэпасць-герой. Увечары сабраўся народ ля сонечнага гадзінніка на Набярэжнай (валанцёры з Гродна і брэсцкія хлопцы з інваліднасцю) сустрэліся, пазнаёміліся, абмеркавалі праблемы безбар'ернага асяроддзя на сённяшні дзень для людзей на калясках у Брэсце.

"Галоўная мэта на бліжэйшы час - прайсціся, праехацца на калясках па цэнтральных вуліцах, пратэставаць горад, прапанаваць максімальна даступны маршрут-карту экскурсійных шляхоў для людзей з інваліднасцю. Распрацаваць як мінімум па адным маршруце горада: апісаць праблему і як яе вырашаць максімальна ці наадварот, што ў гэтым горадзе ёсць усё неабходнае для язды людзей на каля. перабудоўваць, а можна знайсці нейкі абыходны шлях. У нас у Гродне пакуль не ўсюды ёсць безбар'ернае асяроддзе і збіраем у розных гарадах людзей, якія апынуцца "ў патрэбным месцы, у патрэбную гадзіну" - кажа Ганна Яшына.

Любуючыся прыгажосцю нашага горада, звярнулі ўвагу на высокія прыступкі ў магазінаў "Ziko", "Тэхніка поспеху" і Альфа-банка. Потым мы ўбачылі "савецкі" пандус, зроблены з двух "рэйак". Рабяты на калясках не паспеўшы пад'ехаць да гэтага пандуса, адразу сказалі, што не паднімуцца перадпакоі колы правальваюцца на прыступкі паміж рэйкамі пандуса, а заднія колы ў не месцяцца. І стоп. Да крам не дабрацца!!! І тады ўзнікае пытанне: навошта ён там? Для прыгажосці? Хтосьці, выпадкова, убачыў таблічку з кнопкай "для выкліку персанала банка". Гэта значыць, калі мы націснем на гэтую кнопку, падыдзе чалавек з банка. І што? У іх ёсць спецыяльны работнік, які будзе паднімаць чалавека на калясцы? Шкада, што быў непрацоўны час банка, мы б пратэставалі гэты знак-кнопку. Будзем прасіць у мясцовых жыхароў Брэста. А вось далей мы ўбачылі добры сучасны пандус каля выставачнай залы, дзе Віталь праехаў з каляскай без перашкод. Вось Ані спатрэбілася больш часу, каб дабрацца да выставачнай залы. Дайшоўшы да алеі ліхтароў, пачаліся новыя бардзюрныя перашкоды. Вось дайшлі да Леніна, госці ўбачылі сучасны тэатр лялек, усё зручна, зроблена для чалавека, які на калясцы.

"Калі Аня змагла падняцца на пандус, значыць і ўсе астатнія змогуць" - кажа з усмешкай заснавальнік праекту "Пайшлі-Паехалі".

Вечар, ужо час запальваць ліхтары! Паспяшаўшыся, на гарадскую традыцыю, паспелі ўбачыць, як брэсцкі ліхтаршчык, у форме пятроўскіх часоў, запальвае газавыя лямпы старадаўніх ліхтароў.
Аня паспела патрымацца за гузік на форме і загадаць жаданне. Было прыемна бачыць яе радасныя вочы. Госці стаміліся за цэлы дзень падарожжа і пайшлі ў "Хінкальню", паспрабаваць грузінскую кухню.

“Горад мне спадабаўся, асабліва вул. Савецкая, яна нагадвае мне “маленькі Піцер” – кажа гарадзенчук Віталь.